Dlaczego właśnie szachy, programowanie i robotyka?
Na pierwszy rzut oka są to zupełnie różne zajęcia. W rzeczywistości rozwijają one ten sam fundament, na którym buduje się skuteczne uczenie się, samodzielność i pewność siebie dziecka.
Moim celem nie jest wyłącznie nauczenie dziecka gry w szachy, programowania czy składania robotów. Znacznie ważniejsze jest dla mnie wspieranie rozwoju umiejętności, które pozostaną z nim na całe życie: logicznego myślenia, koncentracji, planowania własnych działań, poszukiwania rozwiązań, analizowania błędów oraz wytrwałości w doprowadzaniu rozpoczętych spraw do końca.
W psychologii umiejętności te określa się mianem funkcji wykonawczych. To one w dużej mierze decydują o tym, jak łatwo dziecku uczyć się nowych rzeczy, organizować własną pracę i radzić sobie z wyzwaniami. Dlatego poświęcam im podczas zajęć tyle samo uwagi, co samym treściom, których wspólnie się uczymy.
Szachy
Szachy są dla mnie jednym z najcenniejszych narzędzi rozwijania myślenia strategicznego.
Podczas partii dziecko podejmuje wiele decyzji, przewiduje konsekwencje swoich działań, porównuje różne warianty i uczy się myśleć o kilka kroków naprzód.

Z czasem coraz łatwiej utrzymuje uwagę, lepiej kontroluje impulsywne decyzje, spokojniej podchodzi do błędów i szuka nowych rozwiązań zamiast zniechęcać się po pierwszym niepowodzeniu.
Dla wielu dzieci szachy stają się pierwszym doświadczeniem świadomego planowania własnych działań.
Programowanie
Programowanie uczy patrzeć na złożone zadanie jak na sekwencję mniejszych, możliwych do wykonania kroków.
Dziecko uczy się analizować problem, dostrzegać prawidłowości, sprawdzać swoje hipotezy i rozumieć, dlaczego jedno rozwiązanie działa, a inne nie.

Szczególnie bliska jest mi myśl, że dzieci powinny być nie tylko użytkownikami technologii cyfrowych, ale także ich świadomymi twórcami. Widzę, że kiedy dziecko samodzielnie tworzy program lub prostą grę, zaczyna inaczej postrzegać świat cyfrowy — jako przestrzeń do tworzenia i eksperymentowania, a nie wyłącznie korzystania z gotowych rozwiązań.
Robotyka
Po pracy wymagającej skupienia dzieci zwykle potrzebują zmiany rodzaju aktywności.
Robotyka łączy programowanie, konstruowanie i pracę rękami. Dzięki temu można nie tylko odpocząć od bardziej abstrakcyjnych zadań, ale również szybko zobaczyć efekt własnej pracy — robot zaczyna się poruszać, wykonywać polecenia i reagować na otoczenie.
Z mojego doświadczenia wynika, że takie przeplatanie różnych form aktywności pomaga dłużej utrzymać zaangażowanie i sprawia, że nauka staje się dla dzieci bardziej naturalna.
Dodatkowe kierunki
Na życzenie rodziców zajęcia mogą obejmować matematykę w formie zabawy, podstawy elektroniki, Arduino oraz konstruowanie dla dzieci w młodszym wieku. Tematy te w naturalny sposób uzupełniają program podstawowy i pozwalają uwzględnić zainteresowania oraz indywidualne potrzeby każdego dziecka.
Wspieranie rozwoju dziecka
Z wykształcenia jestem pedagogiem. Jestem także certyfikowanym instruktorem szachów Polskiego Związku Szachowego, trenerem TUS (Trening Umiejętności Społecznych), praktykiem Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (TSR) oraz stale zgłębiam współczesne badania z zakresu uczenia się, rozwoju dziecka i neuronauki.

Staram się łączyć wiedzę pedagogiczną z tym, czego dostarczają współczesne badania.

Na czym opiera się moje podejście?
Badania pokazują, że zajęcia szachowe srprzyjają rozwojowi:



Badania pokazują, że nauka programowania: